Plat&Blaauw

Het einde van Plat & Blaauw

by on Aug.02, 2016, under Nieuws

Beste muziekliefhebbers en luisteraars,

Na ruim 11 jaren hebben P&B besloten te stoppen met hun weeklijkse radio uitzending.
Aanleiding is o.a. het verschuiven van het radio programma naar een andere avond.
Dit betekent dat we binnenkort ook stoppen met deze website.

We hebben al die jaren ontzettend genoten van het radiomaken en het onderhouden
van de website met nieuwtjes en zoveel mogelijk eigen concert ervaringen, gelardeerd
met de fameuze close up foto’s van Peter Blaauw.

Wij danken iedereen die onze website regelmatig bezocht en dank voor de vele reacties
we in de loop der jaren ontvingen.

Ondanks dit: Don’t stop the music.

Met veel dank,
Cees Plat & Peter Blaauw

Leave a Comment more...

Playlist 8 juli 2016

by on Jul.07, 2016, under Playlist

Band Song Album
1 Sultan Bathery Talk with you Self-Titled LP
2 The Incarus Line Party the baby off Penance Soiree
3 Biffy Clyro Wolves of winter Ellipsis
4 Quaker City Night Hawks Liberty bell 7 El Astronauta
5 The London Souls She is so mad The London Souls
6 Atlas Sound Angel is broken Parallax
7 The Birthday Party Release the bats The John Peel Sessions
8 The Kill Devil Hills I Am the rut, I am the wheel In on under near water
9 Woods Morning light City sun eater in the river of light
10 Dexters Stay strange We paid for blood
11 Jake Bugg Gimme the love On my own
12 Yak Victorious Alas salvation
13 Pixies Debaser Doolittle
14 King Gizzard and the Lizard Wizard Trapdoor Paper marche dream balloon
15 Steve Gunn Ancient jules Eyes on the lines
16 Quiet Hollers Flood song Quiet Hollers
Leave a Comment more...

Playlist 24 juni 2016

by on Jun.24, 2016, under Playlist

Band Song Album
1 Meatbodies Him Meatbodies
2 Ps, I Love You More of the same For those who stay
3 Modest Mouse Fly trapped in a jar We Were Dead Before the Ship Even Sank
4 Dirty Streets When I see my light White horse
5 The Sheepdogs Downtown Future nostalgia
6 Iggy Pop Paraquay Post Pop depression
7 Bright Curse Walking in a graveyard Before the shore
8 Greylag Another Greylag
9 The Black Angels Black grease Passover
10 Parquet Courts Human performance Human performance
11 Claypool Lennon Delirium Cricket and the Genie (Part 1 & 2) Monolith of Phobos
12 Black Bottle Riot High tide III: Indigo Blues
Leave a Comment more...

We Are Scientists is terug met nieuw album

by on Jun.20, 2016, under Albumrecensies

We Are Scientists is terug met nieuw albumWie met enige nostalgie terugkijkt op de gloriedagen van de indie pop uit de Zeroes, is afgelopen 3 juni op zijn wenken bediend! We Are Scientists, de uit Brooklyn afkomstige power pop troupe, heeft dan hun nieuwste album Helter Seltzer uitgebracht op 100% Records.

Voor Helter Seltzer dook de band de studio in met voormalig toetsenist Max Hart, die net een drie jaar durende tour met Katy Perry erop had zitten, eindigend bij Ms. Perry’s Superbowl optreden in 2015. Hij wist van het album een bombastisch geheel te maken, een kruitvat van energie, zonder de ‘hook’ uit het oog te verliezen.

Het album wordt ingeluid met de single en video release van de openingstrack Buckle, waarin rondvliegend glas, wortelsap en eierdooiers het beeld vangen. “Most of our videos start with some kind of longstanding desire that we’re aiming to fulfil,” zegt We Are Scientists zanger Keith Murray. “And well, I’d always wanted to dump food all over Chris’s face. Not in an angry way. I just thought it would be fun, and man was I right.”

tekst: Wilbert
Bron: Pinguinradio.com

Leave a Comment more...

Twin Atlantic

by on Jun.20, 2016, under Nieuws

Twin Atlantic verstaat de kunst van de riff. No Sleep bevat een gitaarpartij waar Jimi Page trots op zou zijn. De rest van de song is ook prima te doen, stevig maar niet lomp, heavy maar geen metal. Daarnaast barst No Sleep van de spanning of zo je wilt de frustratie van iemand die wel wil maar niet kan slapen. Twin Atlantic komt uit Schotland en dat is te horen. Zanger Sam McTrusty doet met zijn zware Schotse tongval geen enkele poging om zijn afkomst te verloochenen. De band is gevestigd in Glasgow, jaar van oprichting is 2007. Hun eerste schreden op het rockpad zetten ze als support van landgenoten Biffy Clyro en, op voorspaak van drummer Jimmy Chamberlin, Smashing Pumkins. Dat was in het eerste jaar van het bestaan van de band. In jaar twee deden ze zo’n beetje elk Schots festival aan. Toch duurde het nog tot 2011 voordat Twin Atlantic south of the border voet aan de grond kreeg. Het succes kwam definitief in 2014 met de release van album nummer 3, Great Divide. Nu is dus de tijd aangebroken voor de opvolger van het doorbraakalbum. Voor de opname daarvan toog de band naar L.A. waar Jacknife Lee studio houdt. Lee, die ooit begon als gitarist in de punkband Compulsion is tegenwoordig een A-producer/mixer met klanten als Jake Bugg, Raury, Radiohead, REM en – hoezo veelzijdig?- Taylor Swift. Plaat gaat GLA heten en staat voor 9 september.

Leave a Comment more...

The Strokes – Future Past Present

by on Jun.20, 2016, under Nieuws

strokes past & presentThe Strokes zijn terug. Nog niet echt met alle toeters en bellen, want hun comeback bestaat uit drie wisselvallige nummer en een remix daarvan, maar hey: we take what we can get.

Het is eigenlijk al een eeuwigheid stil rond The Strokes: ja, er was drie jaar geleden nog het best aardige vijfde album ‘Comedown Machine’, maar dat was toch vooral een verplicht nummertje om het platencontract met RCA te volmaken. Er werd geen seconde promotie gevoerd voor de plaat, een tournee volgde evenmin. Vorig jaar volgde dan toch een kleine reeks optredens, met opmerkelijke passages in Barcelona en Londen, maar ook die concerten gaven niet meteen blijk van een tweede leven voor één van de meest iconische rockbands van het begin van deze eeuw. Ze speelden ze omdat het moest, uit bezigheidstherapie en ongetwijfeld ook voor het geld. En toch smaakte het naar meer.

En we zijn op onze wenken bediend: begin deze maand volgde uit het niets ‘Future Past Present’, een nieuwe ep van de groep. Veel is het niet: op amper twintig minuten ben je er al doorheen. Als je jarenlang hebt moeten wachten op nieuw materiaal, kan het niet anders dan dat je met een “is het dat maar?”-gevoel overblijft (“Is this it”, zouden The Strokes daarvan zeggen). Ook wie een herneming van de splijtende rock-‘n-roll van debuutplaat ‘Is This It’ verwacht, is eraan voor de moeite. Op dit werk horen we duidelijk de chaotische invloeden van het solowerk van zanger Julian Casablancas, en de elektronische touch die gitarist Albert Hammond, Jr. in zijn soloplaat ‘Momentary Masters’ heeft gestoken. Geen beats, maar een vreemde eighties sound die aanvankelijk klinkt als een tang op een varken, maar langzaam maar zeker toch in de plooi valt.

Opener Drag Queen doet ons vanaf de eerste seconde denken aan Goodbye Horses, de donkere synthpopklassieker die de soundtrack van ‘Silence Of The Lambs’ kruidde (herinner u de bezeten dans van de psychopatische travestiet: zou dat misschien de titel van dit lied verklaren?). Als het al op een plaat van The Strokes zou thuishoren, zou je het op ‘First Impressions of the Earth’ plaatsen, hun derde album waar experiment voor het eerst prominent een plaats kreeg. Het lijkt wel alsof The Strokes op deze ep alle mogelijkheden van het klankbord hebben uitgetest om te zien wat het resultaat zou zijn. Zoals zo vaak draagt de ijzige stem van Casablancas het lied, al loert zijn zeurige kantje om de hoek, zeker naar het einde toe. Bovendien mist de song een sterk refrein, maar de mysterieuze sfeer draagt het al een heel eind verder.

Obilivius begint rommelig, maar vindt langzaam maar zeker zijn melodische cadans, met een heerlijk iconische Strokes-gitaarriff in het slot als toetje. Het refrein krijgt extra kruit door de met emotie doordrenkte zang van Casablancas. Nog zo’n heerlijk kenmerk van The Strokes: de vloeiende en swingende wijze waarop brug en refrein gelijmd worden en de song
De remix van Oblivius, die van de hand is van drummer Fabrizio Moretti, is er dan weer eentje om snel te vergeten. Tussendoor zit nog Threat of Joy, dat in melodie en tekst meer ontspannen aanvoelt: simpele en repetitieve maar effectieve gitaarlijn, en Casablancas die met een vermakelijke air zingt alsof ie op z’n terras staat te improviseren.

Is ‘Future Past Present’ een voorsmaakje voor wat nog moet komen? Naar verluidt zouden ze werken aan een nieuwe plaat, maar met deze jongens weet je nooit. Laten we concluderen dit deze ep’tje een fijne herinnering is aan het veelzijdige talent van The Strokes. Sta ons toe om toch even de duim op te steken voor hun nieuwsgierige honger naar experiment, en laten we hopen dat ze nog meer moois in de kast hebben zitten.

Tekst: Filip Van der Elst
Bron: Damusic.be

Leave a Comment more...

Playlist 17 juni 2016

by on Jun.17, 2016, under Playlist

Band Song
1 The Surreal McCoys Whole lotta Folsom
2 Seratones Choking on your spit
3 Okta Logue Pitch black dark
4 Rival Sons Tied up
5 We Are Scientists Buckle
6 Psychic Ills Might take a while
7 Wolf Parade Automatic
8 Left Lane Cruiser The pusher
9 The Wands The door
10 Fantastic Negrito Working poor
11 Oblivians Come a little closer
12 Dead Rabbits Here she comes
13 Gun Outfit Only ever over
14 The Kills Monkey 23
Leave a Comment more...

Één groot feest met St. Paul & The Broken Bones

by on Jun.16, 2016, under Concert ervaringen, Foto's

Om negen uur precies neemt het jongblanke, stemmig geklede septet St. Paul & The Broken Bones uit Birmingham, Alabama bezit van het podium, met overduidelijk maar één voornemen: deze zaal gaat plat. Onmiddellijk is het hoor- en voelbaar, hier ligt het rijke soulgeluid van Muscle Shoals en Fame als fundering onder. Daarop bouwt de band verder, met 12 eigen songs van hun cd en een aantal gekende covers. Daaraan kun je meteen afmeten wat het gezelschap werkelijk in huis heeft.
En ja de geest van soullegendes Sam Cooke, Wilson Pickett, Solomon Burke en Otis Redding is vaardig over Paul Janeway, de even zwaarlijvige als lichtvoetige zanger. Hij is de overtuigende voorganger in deze eredienst aan de Soul in de Melkweg. Hij beheerst alle vaardigheden die nodig zijn om ons gelovigen aan zich te binden: hij rolt en danst en springt. Hij fluistert, krijst en smeekt. En zingt! Met één van de krachtigste soulstemmen van dit moment.
De band achter hem is een perfect afgestelde soulmachine waarin geen zwak onderdeel valt te beluisteren. De twee blazers Allen Branstetter en Ben Griner, op trompet en trombone munten uit door spaarzame maar dodelijk precies geplaatste noten. De ritmesectie Jesse Philips (bas) en Andrew Lee (drums) vormen samen het kloppend hart. Gitarist Browan Lollar en organist Al Gamble maken indruk door hun overtuigend functioneel spelen. Alles en iedereen speelt in dienst van de songs. Afleidende individuele virtuositeit blijft ons bespaard als niet passend in dit genre.
De uitverkochte zaal bewijst het grote gelijk van deze mannen. Een concert van St. Paul & The Broken Bones telt vele tintelingmomenten. Natuurlijk, het is het bespelen van het publiek maar geen moment heb je het idee van een gekunsteld toneelstukje. De meer dan volle overgave van Janeway is vanuit het hart en als deze op gegeven moment door zijn hoeven zakt en gestrekt naar de planken gaat is dat overtuigend waarbij bassist Philips á la James Brown hem weer overeind helpt, waarna Like a mighty river een orgastisch einde krijgt. Geweldig.
De covers I’ve been working (Van Morrison), Make it rain (Tom Waits) en één van de drie toegiften I want you (She’s so heavy) (The Beatles) zijn de band op het lijf geschreven en maken veel indruk. Met de songs Waves en All I ever wonder krijgen we ook nog een mooi kijkje op de binnenkort te verschijnen tweede album Sea of noise van de band en dat voorspelt veel goeds.
Zondag 7 augustus zijn ze weer te bewonderen in Tivoli te Utrecht. Voor een prachtige muzikale voorstelling van deze toppers zit je gegarandeerd goed. Tot dan!

Tekst en foto’s Peter Blaauw

St. Paul & The Broken Bones (1) St. Paul & The Broken Bones (3) St. Paul & The Broken Bones (2) St. Paul & The Broken Bones (4) St. Paul & The Broken Bones (5)
St. Paul & The Broken Bones (6) St. Paul & The Broken Bones (7) St. Paul & The Broken Bones (8) St. Paul & The Broken Bones (9) St. Paul & The Broken Bones (10)
St. Paul & The Broken Bones (11) St. Paul & The Broken Bones (12) St. Paul & The Broken Bones (13) St. Paul & The Broken Bones (14) St. Paul & The Broken Bones (15)

Leave a Comment more...

YAK – ALAS SALVATION

by on Jun.13, 2016, under Albumrecensies

YAK AsActs die daadwerkelijk gevaarlijk en ontregelend klinken, en dat ook nog eens overtuigend vertalen naar het podium? Ja, vroeger had je er wel een paar. The Stooges, The Birthday Party, Butthole Surfers, G.G. Allin, dat werk. Zelfs Nirvana telde mee. Maar nu? Eigenlijk houdt ‘t – althans bovengronds – wel zo’n beetje op bij A Place To Bury Strangers. Dat wil zeggen: tot nu. Tot Yak.

Twee Britten en een Nieuw-Zeelander, in de UK al voorzien van een solide podiumreputatie wegens ettelijke spraakmakende gevallen van chaos, waanzin, verwarring en rondvliegende instrumenten, vooral dankzij de epileptische gewoontes van zanger/gitarist Oli Burslem. Opwinding, zogezegd. Met albumdebuut Alas Salvation (al sinds begin mei uit, maar sommige granaten gaan om onverklaarbare redenen pas laat af) ben je eigenlijk in drie woorden klaar. Wat. Een. Plaat. Zo eentje die je als band maar één keer maakt of zou moeten wíllen maken. Aanloopje nemen, met gestrekt been erin, kwijlend van gretigheid je hart en ziel uitstorten, iedereen sprakeloos achterlaten, niet meer omkijken en gewoon verdwijnen. Punt gemaakt. Yak gaat ’t vast anders doen, maar wat dondert ‘t: die veertig minuten anarchie op Alas Salvation neemt niemand ze meer af. Is het noise, punk, pop, garagerock, avant-garde? Ja, allemaal. Tegelijk. Zoals ook Iggy Pop, Nick Cave, Thurston Moore, Gibby Haines, Julian Casablancas en Jack White (op wiens label Third Man ze al eens een EP uitbrachten) hier allemaal in één verwilderde gedaante samenkomen: die van Oli Burslem. Sensationelere teringherrie wordt anno 2016 niet gemaakt. OOR / Erik van den Berg

Leave a Comment more...

Glass Animals kondigen nieuw album en wereldtour aan

by on Jun.13, 2016, under Nieuws

Glass-AnimalsHet exotische indie-kwartet Glass Animals uit Oxford komt op 26 augustus met hun tweede album How To Be A Human Being. Het is de opvolger van het succesvolle debuutalbum Zaba, waarvan wereldwijd al meer dan een half miljoen exemplaren zijn verkocht. De band maakte afgelopen week ook een grote wereldtournee bekend, waaronder hun grootste show tot nu toe in de Roundhouse in Londen.

De aankondiging valt samen met de release van de video voor Life Itself, de eerste single van het aankomende album. Life Itself werd begin deze maand warm onthaald op internationale radio met benoemingen als BBC Hottest Record in the World, Triple J Track of the Day en 3VOOR12 Single van de Week. Naast de zo kenmerkende grote drums en zware bass, bewijst Glass Animals nu ook hun meesterschap als het gaat om hogere tempo’s en catchy refreinen.

De liedjes op How To Be A Human Being zijn een verzameling verhalen van verschillende type mensen die de band ontmoette tijden hun tours de afgelopen jaren. Frontman Dave Bayley haalde veel inspiratie uit gespreksopnames die hij stiekem met zijn telefoon maakte: “I try to sneakily record people, and I have hours and hours of these amazing rants from taxi drivers, strange people we met outside of shows, people at parties. People say the strangest shit when they don’t think they’re ever gonna see you again.”

LIVEDATA 18/06 Best Kept Secret festival, Hilvarenbeek 19/08 Pukkelpop, Hasselt 03/11 Botanique/Orangerie, Brussel 04/11 Paradiso, Amsterdam

Leave a Comment more...

Op zoek?

Met het formulier hieronder doorzoek je de site:

Nog steeds niet gevonden? Laat een berichtje achter en we zorgen ervoor!